Chip in het lichaam van de mens. Waarom zou je elektronica in je lichaam inbrengen? Hoe doe je dat? Ik draag een NFC-chip in mijn hand. Deed het pijn? Wat heb ik eraan? Wat zijn de voor- en nadelen?

In deze blogpost lees je over de chip, hoe dat in zijn werk gaat en natuurlijk waarom ik nu zo’n ding in mijn hand heb. Later in het artikel vertel ik over de bredere ontwikkeling van digitale implantaten, de DIY grinding beweging en de impact van al deze technologieën.


Chip in menselijk lichaam

Na het lezen van dit artikel weet je wat voor elektronische hulpmiddelen mensen in hun lichaam doen, met wat voor reden, hoe deze groep heet en hoe anderen daarop reageren.

Hieronder volgt alvast een opsomming met de belangrijkste punten.

#1 Ik heb een chip in mijn hand te laten implanteren. Op de chip staan mijn contactgegevens, zodat ik die altijd bij me heb.

#2 De reden is dat ik de chip heb laten plaatsen, is omdat ik nieuwsgierig was hoe het zou voelen en omdat ik denk dat ‘implantables’ in de toekomst steeds normaler worden.

#3 De subgroep van biohackers die pionieren met implanteerbare technologie worden ook wel DIY-grinders genoemd.

#4 De bekendste DIY grinders zijn Kevin Warwick (Engelse professor), Neil Harbisson (schedelimplantaat om kleuren te horen) en Liviu Babitz (kompas in borst geïmplanteerd).

#5 De meest heftige reactie is dat onderhuidse chips het werk zijn van de duivel.

In de rest van dit artikel komen deze punten terug, met een onderbouwing en andere inzichten.

Opbouw artikel

Dit zijn de onderdelen van dit artikel:

Veel plezier met het lezen van dit artikel. Heb je een vraag, laat dan een reactie achter!


Dit deel gaat over de chip in mijn hand en mijn ervaringen hiermee.

Elektronica in lichaam

‘Je ziet er eigenlijk niet zoveel van.’ Mijn vriendin keek vol verbazing naar mijn linkerhand. Er zat nog een grote pleister op. Het voelde nog wel een beetje beurs. Wat er was gebeurd? Tussen de duim en de wijsvinger van mijn linkerhand zit nu een NFC-chip. Een chip waar ik informatie op kan zetten en waar ik deuren mee kan openen.

Ik werd voor RTL 5-televisieprogramma Galileo geïnterviewd en tijdens de uitzending werd de chip bij mij geïmplanteerd. Iets verderop in dit artikel kun je de video bekijken.

Chip implanteren mens

Een paar maanden daarvoor was ik nog bij een meet-up van Permanent Beta. Het was een bijeenkomst van allerlei cyborgs, mensen die net als ik een chip in hun lichaam hadden geïmplanteerd. Cyborgs is een soort van geuzennaam. Want is een pacemaker of een kunstbeen nou echt iets anders dan een chip in mijn hand?

De term ‘cyborg’ werd voor het eerst gebruikt in een artikel in 1960 met de titel Cyborgs and Space. Dat artikel gaat met name over uitdagingen die gepaard gaan met het reizen en overleven in de ruimte. Tegenwoordig worden mensen die electronica in hun lichaam hebben cyborgs genoemd. Het woord cyborg is een verbastering van ‘cybernetics’ en ‘organisme’.

Van anderen hoorde ik dat ze, na het plaatsen van hun chip, hele felle reacties kregen van mensen in hun omgeving, zelfs bedreigingen. In mijn omgeving viel het gelukkig reuze mee. Mensen zijn vooral benieuwd wat ik er mee kan, zo ook mijn moeder. Zij vertelde me dat ze al eerder een verhaal in de krant had gelezen van een vrouw die ook een chip had geïmplanteerd.


In deze video zie je hoe de chip bij mij wordt ingebracht.

Video chip in lichaam mens

In het voorjaar van 2016 werd ik dus geïnterviewd door Shelly Sterk voor het RTL5 programma Galileo over biohacking. In de uitzending wordt de chip bij mij ingebracht.

Bekijk de video hieronder:

Uitzending RTL 5 Galileo waarin je kan zien hoe de chip in mijn hand wordt geïmplanteerd. Vanaf 3.43 minuten kun je zien hoe de chip wordt ingebracht.

In de afgelopen jaren heb ik veel meer mensen geïnterviewd over dit onderwerp of werd ik hier zelf over bevraagd. Bekijk alle video’s onderaan dit artikel! 🎥


Dit deel gaat over de (techniek achter de) chip in mijn hand.

Chip in hand

De chip die nu in mijn hand zit, is gefabriceerd door Dangerous Things (zie foto boven). Dit is het bedrijf van Amal Graafstra, één van mijn voorbeelden in de biohacking-scene. NFC staat voor ‘Near Field Communication’. Dit betekent dat de chip alleen op korte afstand kan communiceren met een apparaat dat de chip kan uitlezen.

Een van de redenen waarom een NFC-chip zo geschikt is om te implanteren, is dat de chip energie krijgt van de lezer. Ik hoefde naast mijn chip dus verder geen batterij of accu in mijn vinger te implanteren.

Kenmerken chip

De chip is gemaakt van supersterk glas (Bioglas Schott 8625) en is steriel gemaakt. De chip is zo groot als een rijstkorrel: twee millimeter in diameter en 12 millimeter lang. De chip geeft geen storingen in een vliegtuig of problemen bij de douane.

Het belangrijkste argument voor mij is dat de chip geen gezondheidsimplicaties heeft (of in ieder geval schijnt te hebben). Door het glas worden geen vreemde metalen afgegeven in mijn lichaam.

Als ik wil, blijft de chip mijn hele leven zitten. Maar toch heb ik het even nagevraagd – als ik wil, dan is de chip er zo weer uit.

Bij Tom is het duidelijk waar de chip zit. Bij mij moet je even zoeken.

Deed het pijn?

De chip laat je niet zetten in een ziekenhuis, bij een dokter of in een technologisch laboratorium. Nee, in de zijstraat van de Voorstraat in Utrecht zit een piercingshop. De eigenaar (Tom) implanteerde de chip bij mij. Hoewel de interesse in de chips wel toeneemt, zijn de reguliere piercings en tatoeages veruit de belangrijkste bron van inkomsten voor hem.

Ik vertelde hem dat ik wel ervaring heb met prikken, zoals bloed geven bij de bloedbank. In vergelijking met die naalden, is de naald die de chip implanteerde wel een stuk groter. Niet zo gek, de naald moet een opening maken waar de chip met zijn doorsnede van 2 millimeter doorheen moet.

Na 6 tot 8 weken is de chip echt onderdeel van je lichaam.

Tom (Piercing Utrecht)

Het voelde iets pijnlijker dan bloedprikken, maar het viel me uiteindelijk mee. Eerlijk is eerlijk, ik was wel behoorlijk zenuwachtig, maar dat kwam misschien ook door de televisiecrew om me heen.

Gevoel na afloop

Direct na afloop voelde de plek behoorlijk beurs, maar dat nam in de dagen erna snel af. Tom raadde me aan om er niet teveel kracht mee uit te oefenen of er veel aan te zitten. Het duurt tussen de zes tot acht weken voordat het lichaam de chip helemaal heeft ingekapseld.

Nog een praktisch puntje. Ik moest een nieuwe telefoon kopen om echt dingen met de chip te kunnen doen. Mijn iPhone 5S heeft geen NFC technologie. Nu heb ik een HTC One X gekocht van een goede vriend en heb ik informatie op mijn chip gezet.

Op mijn iPhone Xr uit 2019 kan ik NFC-tags uitlezen. Hiervoor gebruik ik de app NFC reader van Stanc.io.

Ik kan straks mijn laptop ontgrendelen met mijn chip.

Wat is de reden dat ik de chip heb laten plaatsen?

Waarom?

De vraag die ik het meeste krijg is wat ik er nu eigenlijk mee kan. Ik moet dan vaak even gniffelen. ‘Eigenlijk kan ik er nu nog niet zoveel mee. Ik kan een slot kopen, waarna ik dat slot zou kunnen open maken met mijn chip. Ik kan mijn telefoon ermee ontgrendelen.’

Dat is wel grappig, maar niet heel nuttig. Op dit moment staat er alleen mijn contactinformatie op, als een soort digitaal visitekaartje.

Waarom heb ik het dan gedaan? De reden is simpel. Ik ben een biohacker en wil op dat gebied zoveel mogelijk proberen. Dus ook een chip in mijn hand. Ik ben ervan overtuigd dat deze technologie veel groter gaat worden. We staan nog maar aan het begin.

Impact van de chip

Edwin was een studiegenoot van me. We hebben een paar keer jaar nog contact. Soms spreken we af en andere keren praten we even bij via de telefoon. Hij werkt in een zorginstelling en was direct nieuwsgierig toen ik hem vertelde over mijn chip. ‘Bedenk je wat dit allemaal kan betekenen in de zorg, Peter!’

Wat zou je hier allemaal mee kunnen in de zorg!

Edwin (werkt in een zorginstelling)

Dat is waar ik enthousiast van word. De chip die nu in mijn hand zit, daar kan ik nu misschien nog niet zoveel mee. Maar in de Verenigde Staten zijn bedrijven en wetenschappers bezig met chips die real-time je hartslag, bloedsuikerniveau en andere biologische waardes kunnen meten.

De chip kan nu mijn sleutels vervangen. Handig, wie is er niet een keer zijn sleutels vergeten? Maar denk eens door. Op je bankpas zit ook een NFC-chip. Straks heb je dus geen sleutelbos én portemonnee meer nodig. Want al die informatie zit in een chip. Denk nog verder door: wat als ik mijn paspoort en rijbewijs op de chip kan zetten? Mijn volledige identiteit op een rijstkorrel.

Aan de andere kant brengt dit echter allerlei ethische, juridische en politieke discussies met zich mee. Ik zwengel die discussie graag aan. Met de chip in mijn hand.


In dit deel ga ik dieper in op de algehele trend van het implanteren van technologie in het lichaam, ook wel DIY grinding genoemd. Hieronder volgen een paar voorbeelden.

DIY grinding

Mensen die aan DIY grinding doen, het installeren van technologie in hun eigen lichaam. Het voornaamste doel is om de zintuigen uit te breiden of nieuwe zintuigen te krijgen.

Dit zijn bekende DIY grinders die elektronica in hun lichaam hebben geplaatst.

  • Amal Graafstra;
  • Kevin Warwick;
  • Neil Harbisson;
  • Tim Cannon;
  • Liviu Babitz;
  • Anderen.

Hieronder lees je een profiel van hen.


Amal Graafstra

Amal Graafstra is eigenaar van Dangerous Things. De NFC-chip in mijn hand is door dat bedrijf gemaakt. Een ondubbelzinnige naam voor als je implanteerbare chips ver- koopt. In een interview via Zoom vraag ik hem eerst naar zijn achternaam. ‘Ja, dat hoor ik vaker van Nederlanders. Vooral Freezland toch?’ Hij vertelt dat persoonlijke frustratie de start was van zijn bedrijf. ‘In 2005 werkte ik als programmeur bij een bedrijf voor biomedische apparatuur. Met een pasje ging het slot open, maar die pas vergat ik om de haverklap. Het was vooral irritant als mijn pas binnen lag en ik buiten stond.’

Chips voor koeien en paarden

Hij ontdekt een bedrijf dat onderhuidse chips voor koeien en paarden maakt. Hij kopieert de toegangscode van de pas naar de chip. Een bevriende arts plaatst de chip in zijn hand. Vanaf dan hoeft Amal zijn pas niet meer mee te nemen naar het werk. Naast zijn werk schrijft hij op zijn blog over NFC- en RFID-tags (Radio Frequency Identification). Die tags worden op dat moment vooral gebruikt in winkels. De tags zorgen ervoor dat het alarm afgaat als iemand met een kledingstuk naar buiten gaat zonder af te rekenen.

Uitgever Wiley benaderde hem om een boek te schrijven over die technologie. Het boek RFID Toys komt in 2006 uit. Het laatste hoofdstuk gaat over de chips in zijn hand. In het Zoom-gesprek hoor ik nog steeds oprechte verbazing. ‘Het boek was geen succes, maar op de één of andere manier ging het laatste hoofdstuk viraal.’ Elke week krijgt hij meer vragen en verzoeken over de onderhuidse implantaten. In 2013 besluit hij om een bedrijf te starten. De naam? Dangerous Things.

In 2020 interviewde ik Amal Graafstra, de oprichter en eigenaar van Dangerous Things. Dit bedrijf maakt de implanteerbare chips. Bekijk de video hieronder of op mijn YouTube kanaal.

Interview met Amal Graafstra

Kevin Warwick

Eén van de eerste mensen die experimenteerde met het implanteren van technologie in het lichaam is Kevin Warwick. Hij is professor in Cybernetics aan de Universiteit van Reading. In 1998 startte hij met ‘Project Cyborg 1.0’ [link onderin].

In augustus 1998 werd een siliconen chip in zijn bovenarm geïmplanteerd. De chip zond een signaal uit waardoor een computer kon bijhouden waar hij zich in het gebouw bevond. Daarnaast kon hij met de chip deuren, lichten, de verwarming en computers bedienen.

In 2002 is hij gestart met ‘Project Cyborg 2.0’. Het doel van dit project is om te onderzoeken of hij een nieuwe type chip kon implanteren, waarmee zijn zenuwstelsel signalen kon uitwisselen met een computer. Het effect was dat ze de signalen van het zenuwstelsel in de linkerarm van Warwick op een computer konden meten en dat ze ook in staat waren om hem dingen te laten voelen door signalen te programmeren in de computer.

Kevin Warwick met een chip (foto van zijn eigen website).

Neil Harbisson

De bekendste DIY grinder is Neil Harbisson. Hij kan naar kleuren luisteren, dankzij een antenne in zijn hoofd. Niet alleen gewone kleuren, maar ook kleuren die normale mensen niet kunnen zien zoals infrarood en ultraviolet.

Neil werd geboren met een erfelijke afwijking, waardoor hij alleen grijstinten kon zien. In 2004 werd de antenne in zijn schedel geïmplanteerd waarna hij kleuren kon horen. Aan de antenne, vlak voor zijn ogen, daar hangt de camera. Die camera registreert het dominante lichtspectrum.

Aan de achterkant van zijn antenne, vlakbij zijn schedel, zit een chip die de informatie van de camera vertaalt naar trillingen. Die trillingen worden door het binnenoor waargenomen als tonen. Elke kleur heeft een eigen toon.

Behalve dat zijn spectrum breder is dan van ‘gewone’ mensen, is hij ook in staat om beelden naar zijn bionische oog te sturen. Zo zegt hij dat hij elke dag verbinding maakt met de camera’s van het International Space Station. In een interview met het NRC zegt hij: ‘Mensen realiseren zich niet dat de ruimte vol kleuren zit.’

Schedel implantaat

Bij het Brave New World congres 2017 in Leiden sprak ik met Neil Harbisson. Hij vertelde dat de wereld eigenlijk is ingericht op kleur. Denk aan het ‘Rode Kruis’, het land ‘Groenland’ of de wijze waarop metrolijnen in Tokio zijn ingericht.

Hij vertelde over de voordelen die hij nu heeft met het implantaat in zijn schedel. Zo vertelt hij dat infrarood kan horen: ‘In een winkel kan ik horen of de camera’s en bewegingssensoren aan staan of niet.’ Hij lacht: ‘Bij banken staan de camera’s meestal uit.’

De Bluetooth-verbinding geeft hem nog meer mogelijkheden. Naast de ruimte heeft hij vrienden overal ter wereld die foto’s maken en naar Neil sturen. ‘Het kan zijn dat ik op dit moment de foto krijg van een zonsopgang in Australië en de kleuren daarvan kan horen.’

Het implantaat in zijn schedel is niet de enige upgrade. Hij heeft ook een kunstmatige kies die via Bluetooth verbonden is met zijn telefoon. Een vriendin van hem, Moon Ribas, heeft ook zo’n kies. Door te klikken met hun gebit, zijn ze in staat om via morsecode met elkaar te communiceren. Zelfs als ze honderden kilometers van elkaar verwijderd zijn.

Na de lezing op Brave New World 2017 in Leiden heb ik Neil geïnterviewd. Bekijk de video hieronder of op mijn YouTube kanaal.

Interview met Neil Harbisson, Moon Ribas en Manel Munoz.

Tim Cannon

Tim Cannon is een van de oprichters van Grindhouse Wetware. De missie van het bedrijf is ‘augmenting humanity using safe, affordable, open source technology’. Hij is vooral bekend door de plaatsing van Circadia 1.0 in zijn arm.

Dat implantaat, met de omvang van een klein boekje, meet zijn lichaamstemperatuur en stuurt deze data naar zijn smartphone. Bij de plaatsing sneed hij zijn arm open, schoof het apparaat erin en naaide de opening weer dicht. Zonder verdoving.

De Circadia 1.0

Liviu Babitz

Liviu Babitz is de oprichter en CEO van het bedrijf Cyborg Nest. Dit bedrijf produceert de North Sense [link onderin]. Dit is een apparaat dat je met piercings op je lichaam aanbrengt. Net als bij de Southpawn voel je een kleine vibratie. Volgens Liviu zorgt dat voor een nieuw gevoel van ruimte en oriëntatie.

Hij is niet de enige. Brian McEvoy heeft een chip ontwikkeld die werkt als een kompas. Je voelt een kleine trilling als je richting het zuiden staat. Hij noemt deze chip ‘Southpawn’ [link onderin]. Een kompas in het lichaam kun je zien als een nieuw en extra zintuig.

Tijdens de Biohacker Summit 2017 in Helsinki interviewde ik Liviu Babitz. Hij heeft het kompas laten implanteren in zijn borstkas. Op mijn YouTube kanaal vertelt hij waarom hij dat heeft gedaan en deelt zijn visie op de toekomst van deze technologie. Bekijk de video hieronder.

Interview voor Liviu Babitz

Andere DIY grinders

Dit zijn nog meer voorbeelden van DIY grinders.

  • Oren
  • Vinger
  • Buik
  • Ogen
  • Huid

OREN: Frank Swain (journalist BBC) hackte zijn gehoorapparaat en kan nu wifi signalen horen (lees meer). Rich Lee heeft een magneet in zijn oren geïmplanteerd, waarmee hij als een soort van vleermuis gebruik kan maken van ‘echolocatie’ (lees meer).

VINGER: Jerry Jalava (een Finse programmeur) kreeg een ongeluk waarmee hij zijn wijsvinger verloor. Hij verving zijn missende vinger door een usb-stick (lees meer). Dann Berg heeft een magneet in zijn vingertop laten implanteren. Daarmee kan hij bijvoorbeeld voelen waar elektrische leidingen in de muur lopen (lees meer).

BUIK: Telefoonfabrikant Motorola ontwikkelt een pil voor wachtwoorden die met je computer en andere apparaten kan communiceren. Je hoeft dan geen wachtwoorden meer te onthouden (lees meer).

OGEN: Chris James lijdt aan ‘retinitis pigmentosa’. Hiermee is hij blind geworden. Door het implanteren van een microchip aan de achterkant van zijn oog, was hij in staat om langzamerhand weer meer te zien. In de Britse media wordt ook wel ‘eye-borg’ genoemd (lees meer).

HUID: Onderzoekers van de Universiteit van Bern (Zwitserland) hebben een zonnecel onder de huid aangebracht. Het doel van deze zonnecel van ongeveer 3,6 vierkante centimeter was om een pacemaker van energie te voorzien. Uit de test met 32 proefpersonen kwam naar voren dat de cel meer dan genoeg energie levert in elk seizoen van het jaar (lees meer).


Wat zijn (toekomstige) toepassingen van het plaatsen van chips in het menselijk lichaam?

Toepassingen

Het klinkt allemaal wat overdreven, zoals een kompas in je borst of een magneet in je vinger. Toch zijn er mensen direct geholpen met chips in hun lichaam, zoals Chris James die weer kon zien en Neil Harbisson die nu kleuren kan horen.

In andere domeinen en voor andere toepassingen kan elektronica in het lichaam een uitkomst zijn. Voor mij is dat bijvoorbeeld een continue meting van allerlei lichaamsfuncties. Maar ook meer praktisch. De Zweedse treinmaatschappij SJ liet in 2017 bij 100 forensen een onderhuidse chip implanteren om in en uit te checken bij het station [link onderin].

In een interview met de Volkskrant zegt Wouter Serdijn, hoogleraar bio-elektronica in Delft, aan dat de chip onder de huid nog een beetje een gimmick is. ‘De meeste mensen vinden het teveel gedoe of gewoon te eng.’

De meeste mensen vinden het teveel gedoe of gewoon te eng.

Wouter Serdijn, hoogleraar bio-electronica

Enigszins vergelijkbaar hiermee is een ander project uit Zweden. Werknemers en ondernemers in de startup hub Epicenter konden een chip implanteren om daarmee de deur te openen, te printen en dingen te kopen. Dit was niet verplicht, maar ze organiseerden feestjes waarbij een chip bij je geïmplanteerd kon worden [link onderin].


Eind 2020 kwam mijn boek Supermens uit. Hoofdstuk 6 gaat over onderhuidse chips. Hieronder staat de inleiding van dat hoofdstuk.

Betalen in de Baja

‘Een enkeling wenste graag een pornoster-uitstraling, maar dat soort inzendingen hebben we eruit gehaald.’ De Baja Beach Club in Rotterdam vierde in 2007 haar 12,5 jarige jubileum. Om het moment te markeren verloten ze een borstvergroting onder de vrouwelijke bezoekers. De winnares krijgt een operatie ter waarde van 5.000 euro in een privékliniek. In ruil voor de prijs mogen artsen van de privékliniek in de discotheek demonstraties geven van cosmetische behandelingen. De winnaar krijgt nog een intakegesprek over haar motivatie en een maand verplichte bedenktijd.

Een enkeling wenste graag een pornoster-uitstraling, maar dat soort inzendingen hebben we eruit gehaald.

Baja Beach Club Rotterdam

Vanaf de opening in 1994 haalt de club regelmatig de media. Destijds was dat door serveersters in bikini’s, gespierde mannen zonder t-shirts, zoete breezers in bakken ijs en de DJ in een speedboot. Ongekend in de uitgaanswereld, zeker in Rotterdam. Clarissa Slingerland, eigenaresse van PR bureau MissPublicity was destijds verantwoordelijk voor de PR: ‘In 2004 had je nog geen social media met foto’s in clubs. Toen was er meer mysterie. Mensen uit het hele land kwamen naar de Baja, omdat ze nieuwsgierig waren naar de verhalen.’

Chip van 1.000 euro

In 2004, tien jaar later presenteert de discotheek een nieuwe marketingstunt. In navolging van 130 clubleden in Barcelona kan je in Rotterdam een onderhuidse geheugenchip laten plaatsen. De chip kost 1.000 euro, maar komt met een tegoed van 1.500 euro. Met de chip kun je betalen en heb je toegang tot de VIP ruimtes in de club. Het is een kleine ingreep, de chip met de omvang van een behoorlijk grote rijstkorrel is na plaatsing onzichtbaar.

Clarissa: ‘Robin en Conrad, de eigenaren, hebben het idee van een onderhuidse chip tijdens een etentje bedacht.’ Robin Bravenboer, destijds eigenaar: ‘We waren altijd op zoek naar nieuwe dingen. Grappig genoeg kregen we toen helemaal geen vragen over big data of privacy. Dat kan je nu niet meer voorstellen!’ Robin heeft zelf destijds geen chip laten zetten, net zo min als Clarissa. Clarissa: ‘Persoonlijk heb ik er niet veel mee. Maar professioneel was het super. Het leverde ontzettend veel ophef en media-aandacht op.’

Grappig genoeg kregen we toen helemaal geen vragen over big data of privacy.

Robin Bravenboer, eigenaar Baja Beach Club

Robin: ‘Je loopt gewoon langs de scanner en de Baja Beach Club weet meteen wie je bent en wat je saldo is. Als je wilt betalen, komt een meisje met de handheld naar je tafel, scant de chip en het bedrag wordt van je rekening afgeschreven’. Uiteindelijk hebben zo’n tachtig mensen een chip in de Baja Beach Club laten plaatsen. Clarissa: ‘We hadden echt een grote groep trouwe fans die elke week naar de Baja kwamen. Een deel van die vaste kern vond een implantaat om te betalen wel handig’.

Benieuwd naar het hele hoofdstuk en de rest van het boek? Bestel Supermens! 🚀

RTL Nieuws maakte destijds een item over de stunt van de Baja:

Chips bij Baja Beach Club in Rotterdam (2004)

Begin 2015 was ik bij een meet-up van DIY grinding. Dit deel heb ik dus geschreven voordat ik zelf een chip in mijn hand heb laten implanteren. In dit deel ga ik vooral in op de reactie van anderen.

Reacties van anderen

Bij de meet-up was Ruben was één van 10 vrijwilligers die dus een chip liet implanteren. De meet-ups rond biohacking zijn begonnen vanuit de mensen-met-een-chip-in-hun-hand die af en toe bijeen willen komen om nieuwe ontwikkelingen op dit gebied te bespreken. Eén van hen: ‘Waarom ik het heb gedaan? Nou, gewoon omdat het kan!’

Satanisten en handafhakkers

Niet alle reacties zijn positief. In de discussie achteraf vertelden sommigen dat ze werden bedreigd. ‘Die chip in je hand is het werk van satanisten.’ tot ‘Ik krijg e-mails van mensen die dreigen mijn hand eraf te hakken.’

Technologie in je lichaam stoppen, dat roept pittige reacties op. Aan de andere kant is tegenwoordig al lang geaccepteerd dat we pacemakers in ons lichaam hebben.

Baby’s chippen?

Wat was de conclusie naar aanleiding van de satanisten? Nieuwe technologie vereist een politieke en maatschappelijke discussie over wat je met die technologie moet kunnen en wat vooral niet.

Voor mij wel herkenbaar: ook rond quantified self en Singularity University hoor ik vaak deze geluiden. Technologie an sich is niets, het wordt spannend als het gaat over hoe je het toepast. Zoals iemand ironisch zei: ‘Gaan we straks baby’s chippen?’

Is het een grote stap van armbandjes om je kind niet te verliezen op het strand, naar onderhuidse chips? [link onderin]

NFC en RFID technologie

Dat is het leuke aan een meet-up. Soms gaat het gesprek alle kanten op. De inhoud van de avond werd verzorgd door Danny Haak, die vertelde over de RFID en NFC technologie. Wat waren voor mij nieuwe inzichten?

  1. RFID is een verzamelnaam voor verschillende technologieën. NFC valt daar ook onder, maar de term NFC is eigenlijk gewoon een marketingnaam.
  2. In de retail zorgt RFID voor enorme efficiency voordelen. Voorraadbeheer is een eitje, met de nieuwste RFID technologie en handscanners.
  3. De RFID ontvanger wordt opgeladen als die in het veld van de RFID zender zit. Het is een beetje abstract hoe dit werkt, maar je kunt het vergelijken met een magnetisch veld.

Tatoeage als antenne

Hoe maak je de stap van RFID-chips in de labels van je H&M t-shirt naar het meten van biomarkers? Volgens Danny is dat niet zo makkelijk: ‘We hebben daar nog wel wat uitdagingen. Dat heeft onder andere te maken dat de chips nog niet zo goed werken in de buurt van vloeistoffen.’

Ook is de huid van je lichaam best een barrière. Al zijn ze daar over aan het nadenken: ‘Het meest lastige is de antenne. Misschien kun je dat oplossen door met metalen inkt een tatoeage aan te brengen op je huid. Die dient dan als antenne van je chip.’

Danny Haak bij de Meet-up in 2015

Wat is mijn conclusie?

Conclusie

De technologie ontwikkelt zich razendsnel. Exponentieel. Steeds meer bedrijven en mensen gaan aan de slag met onderhuidse chips. Maar die chip die ik in mijn lichaam wil implanteren die continu alles meet? Die is nog niet commercieel beschikbaar voor particulieren.

Wel voor handige knutselaars, de DIY grinders. Zo liet Tim Cannon de chip Circadia 1.0 in zijn arm plaatsen die biomedische informatie doorstuurt naar zijn smartphone [link onderin]. Wereldwijd zijn er volgens Amal Graafstra, de CEO van Dangerous Things (de fabrikant van mijn NFC-chip), zo’n 8.000 mensen die een chip of andere elektronica in hun lichaam hebben laten plaatsen.

Vrijwillig dan. Patiënten met een pacemaker of gehoorimplantaat rekent hij niet mee.

Knutselaars

Het is mijn overtuiging dat elektronica in ons lichaam een volgende stap is vanaf waar we op dit moment zijn: elektronica óp ons lichaam. In de gezondheidszorg, in de wetenschap en vooral door enthousiaste ‘DIY knutselaars’ wordt hier volop mee geëxperimenteerd en onderzoek naar gedaan. Het zijn de voorlopers, maar op termijn zal dit steeds normaler worden.

Het is eigenlijk heel logisch. Neil Harbisson verwoordt het heel mooi: ‘We hebben vijf zintuigen gekregen van de natuur, waarom zou je er niet een zesde of zevende bijnemen?’

Het ligt in ons als mens om altijd meer te willen, om langer te leven en onze mogelijkheden uit te breiden. Een chip is daar een logisch gevolg van. De vraag is niet óf we het gaan doen, maar wanneer en in welke vorm. Het is daarom belangrijk om nu al na te denken over zaken als privacy en veiligheid, want de ontwikkelingen gaan razendsnel.


Regelmatig word ik gevraagd om te spreken over implanteerbare technologie.

Spreker chip in lichaam mens

Bij Pecha Kucha Amsterdam gaf ik een lezing over DIY grinding en wat ik doe met de chip in mijn hand.

Bij Pecha Kucha Amsterdam
Pecha Kucha Amsterdam

Bekijk de presentatie hieronder:

Mijn presentatie over chips in het lichaam van mensen.


Ik spreek regelmatig andere DIY grinders om ze te interviewen.

Video’s chip in lichaam mens

In 2019 had ik een interview met Patrick Paumen. Ten tijde van ons gesprek had hij 11 chisp geïmplanteerd in zijn lichaam. Bekijk het interview:

Interview met Patrick Paumen

Ik interviewde Tom van Oudenaarden. Hij is diegene die de chip bij mij heeft geïmplanteerd en hij heeft zelf een OV-kaart in zijn hand gezet. Bekijk de video hieronder.

Interview met Tom van Oudenaarden

Meer weten?

Wil je meer weten over DIY grinding? Neem dan contact met me op als je vragen hebt! Ook als je me wil uitnodigen om een lezing of presentatie te geven bij je bedrijf, op je congres, symposium of bijeenkomst.

Deze ontwikkeling bespreek ik dan vanuit de bredere context van biohacking:

Naast Pecha Kucha, deed ik dit bijvoorbeeld ook bij Fontys Hogescholen:

Kijk trouwens op mijn Lezingen pagina voor een compleet overzicht van waar en waarover ik heb gesproken.


Ik word vaak gevraagd door de media over dit onderwerp.

In de media

Ik kwam in de media over dit onderwerp:

  • Interview Een Vandaag (2019)
  • Column UWV magazine Gechipt door je baas (2019)

In 2018 werd ik geïnterviewd door Nieuwsredactie FHJ over mijn chip. Bekijk de video hieronder.

In 2020 werd ik hierover geïnterviewd door YouNews.

In 2018 werd ik hierover geïnterviewd door FunX radio.

In 2018 werd ik door studenten van de Hogeschool Journalistiek Tilburg geïnterviewd over elektronica in mijn lichaam. Ze verwerkten het interview in een podcast.

In 2018 besprak ik dit in de podcast reeks Bionic Man van BNR en het Financieel Dagblad.


In dit deel staan alle links die ik heb gebruikt bij het schrijven van dit artikel.

Leeslijst

Dit zijn andere relevante artikelen die ik heb geschreven:

Wil je een chip kopen:

Deze links en websites heb ik gebruikt:

Zou jij een onderhuidse chip in je lichaam willen implanteren? Waarom wel of waarom niet? Laat het me weten in de comments!

LEER ALLES OVER MENSVERBETERING

Vul je gegevens in en ontvang GRATIS hoofdstuk 1 van mijn nieuwe boek Supermens.
DOWNLOAD NU
Ik ga zorgvuldig met je gegevens om, lees meer in mijn privacy statement.
Supermens